صفحه اصلی آرشیو اخبار وب سایت آرشیو اخبار بازی ثبت نام در سایت
پنجشنبه ۰۴ اسفند ۱۳۹۰ |
نام کاربری:
مرا به خاطر بسپار
کلمه عبور:
8.0
امتیاز شما:
مشخصات بازی
شرکت سازنده
سبک بازی
ناشر بازی
ریجن Free
کنسول MAC, PC, PS3, WII, XBOX360
تاریخ انتشار ۱۱ شهریور ۱۳۹۰
رده بندی ایران

فقط درایور

Driver San Francisco

نام درایور یادآور شیرین ترین خاطرات گیمرهای قدیمی است. خاطراتی که نه به این راحتی ها از ذهن پاک می شوند و نه حتی تکرار می شوند، خاطراتی از جنس پلی استیشن۱، کلوپ بازی های رایانه ای و البته دور زدن در خیابان های پیکسلی و تماشای دودهای دو بعدی. تقریبا هر کسی که با اولین پلی استیشن۱ سروکار داشته، بازی های درایور۱و۲ را نیز تجربه کرده است. تجربه ای که برای آن زمان کاملا واقعی می نمود و البته بسیار سرگرم کننده بود. خیلی ها هنوز صدای کشیده شدن لاستیک های ماشین ها روی زمین را به یاد دارند و با شنیدن مشابه چنین صدایی چیزی در ناخودآگاه ذهنشان فریاد می زند که یادش بخیر درایور! متاسفانه پس از گذشت سه نسل از بازی های سه بعدی چنین تجربه ی نابی هنوز تکرار نشده است. البته درایور های ۳ و ۴ و حتی نسخه های بدون شماره هم بر روی کنسول های مختلف عرضه شدند اما نتوانستند موفقیت های گذشته را تکرار کنند. دلیل اصلی آن را نیز می توان اشتباهات فاحش سازنده ها دانست. متاسفانه سازندها خود را با بازی ای به نام Grand Theft Auto در انداختند. درست در روزی مشکلات آغاز شد که شخصیت بازی آن از ماشین پیاده شد و سلاح در دست گرفت. چرا که سازنده تمرکزش را از روی ویژگی اصلی یعنی اتومبیل رانی برداشت و از طرفی به علت محدودیت هایی که داشت نیز هیچ وقت به پای GTA نرسید. اما خوشبختانه به نظر می رسد که سازنده ها پس از سال ها از اشتباهات خود درس گرفته و در حال بازگشت به ریشه های خویش هستند. ریشه هایی که داشت به دست فراموشی سپرده می شد. در آخرین نسخه از سری بازی های درایور یعنی سان فرانسیسکو شاهد آن هستیم که روزهای خوش پیشین در حال بازگشت هستند. در واقع به قول سایت گیم اسپات این بازی به طور غیر منتظره ای زیبا و خوب بود.

در سان فرانسیسکو دیگر از اتومبیل پیاده شدن خبری نیست و سازنده ها تمام فکر و ذکر خود را بر روی اتومبیل رانی و ایجاد موقعیت های ناب و سینمایی گذاشته اند. البته در این راه از احمقانه ترین راه ممکن استفاده کرده اند. ایده ای که به بازی جذابیت بخشیده اما واقع گرایی را به نابودی کشانده است.

داستان

در این بازی تانر توانسته جنایتکار بزرگ شهر یعنی جریکو را به زندان بیندازد اما درست در زمانی که همه چیز درست به نظر می رسد جریکو فرار می کند و در این فرار تانر تصادف سختی می کند و به کما می رود. ادامه ی روند بازی در بی هوشی او جریان دارد و از همه مضحک تر این که کمای تانر با دنیای واقعی عجین است و در واقع این روح تانر است که به مکان های مختلف می رود. می دانم که نتوانستم داستان بازی را به درستی شرح دهم. اما حقیقتا داستان بازی به همین گنگی و داغانی است که خواندید. در واقع درایور یکی از احمقانه ترین و مزخرف ترین و ضایع ترین داستان هایی را دارد که می توان برای یک بازی رانندگی متصور شود. البته شخصیت های بازی دیالوگ های خوبی دارند و شما می توانید به راحتی با طنز نهفته در بازی همراه شوید. نکته ی جالب در مورد نحوه ی بیان دیالوگ های بازی در روش نمایش بیان این دیالوگ هاست. در این بازی بر خلاف معمول سر دو شخصیتی که در حال صحبت با یکدیگر هستند در کنار تصویر به نمایش در می آید و به این صورت بهتر از هر بازی دیگری می توان احساسی که در دیالوگ ها نهفته است را درک کرد. البته در مورد کیفیت انیمیشن ها در بخش گرافیک توضیحات بیشتری خواهیم داد.

روند بازی

همانطور که گفتیم روند بازی به طور کاملا غیر منتظره ای خوب است. تمام خودروهایی که در بازی دیده می شوند دارای دست فرمان منحصر به خود هستند و هر کدام نیاز به تمرین و ممارست دارند. البته این دست فرمان ها بد قلق نیستند و اتفاقا بسیار هم طبیعی کار شده اند. اما نکته ی غیر طبیعی بازی همان قابلیت مضحکی است که پیشتر به آن اشاره کردیم. یعنی قابلیت Shift و یا همان تعویض خودرو با قدرت روح! شما با فشار یک دکمه وارد نقشه ی سه بعدی شهر می شوید و می توانید هر خودرویی را که دوست دارید انتخاب کنید و با فشار یک دکمه ی دیگر در بدن راننده ی آن خودرو قرار بگیرید. البته این کار باعث به وجود آمدن موقعیت های خنده دارد به همراه دیالوگ های خنده دارتر می شود اما چنین کار تخیلی ای در یک بازی نظیر درایور بسیار مسخره به نظر می آید. از همه بدتر این که تاکید اصلی بازی نیز بر استفاده ی مکرر از همین قابلیت بوده و شما را وادار می کند که بخش عمده ای را در نقشه ی سه بعدی بازی سر کنید. به خصوص که انتخاب مرحله ها و حتی جستجو در شهر هم در همین نقشه اتفاق می افتد. با این همه نمی توان اعتراف نکرد که قابلیت Shift یکی از لذت بخش ترین کارهایی است که می توان در یک بازی رایانه ای انجام داد. در واقع در هیچ بازی ای تغییر خودرو به این سرعت و راحتی نبود که این سرعت نیز تاثیر مستقیمی در نگه داشتن ریتم بازی دارد. حتما تا به حال متوجه شده اید که در بازی های فوق واقع گرایانه ای نظیر سری مافیا در اوایل بازی پیاده شدن از ماشین و دزدیدن سایر ماشین ها جالب به نظر می آید اما در ادامه همین کار به یکی از خسته کننده ترین کارها بدل می شود. اما قابلیت Shift در درایور چنین حالتی را ندارد و به خاطر سرعت در انتخاب همیشه راحت و حتی سرگرم کننده می ماند.

تنوع ماموریت های بازی بسیار بالا است. البته تعداد مراحل خیلی زیاد نیستند و بازی زودتر از آنچه که معمول است تمام می شود اما ماموریت های اصلی و جانبی بازی همگی متنوع هستند و قابلیت Shift هم به تانر اجازه می دهد تا بدل کاری های خارق العاده ای انجام دهد که نظیر آن را در هیچ بازی ای ندیدیم. در کنار مراحل، یکی از ویژگی های اصلی سری درایور تعقیب و گریز و کل کل با پلیس بوده است. این کار هم در نسخه ی جدید به خوبی پیاده شده است. البته پلیس ها به سریشی گذشته نیستند و در این بازی خیلی ساده تر از گذشته می توان از دست شان گریخت.

لازم به ذکر است که همانطور که اشاره شد سازنده ها در این نسخه تمام هواس خود را بر روی ویژگی ها و گیم پلی مبتنی بر خودرو متمرکز کرده اند و طبیعی است که از هر گونه پیاده شدن از اتومبیل و یا اکشن و تیراندازی خبری نباشد!

صداگذاری و گرافیک

صحبت در مورد صداگذاری و گرافیک درایور سخت است. چرا که گرافیک بازی چیزی نیست که از رقیب جدی بازی هایی نظیر GTA و مافیا انتظار می رود. اما اجرای بازی بر روی ۶۴ فریم آن هم بر روی کنسول ها امری است که نمی توان از آن به این راحتی ها گذشت. البته گرافیک بازی مشکل خاصی هم ندارد. تمام اتومبیل ها تخریب پذیری قابل قبولی دارند و در شلوغ ترین مواقع هم بازی افت فریم پیدا نمی کند. افکت های دود ناشی از لاستیک خودروها نیز همان چیزی است که باید باشد. یعنی به شکلی کاملا طبیعی مانع از دید شما و در نتیجه سخت شدن رانندگی می شود. از این ها گذشته انیمیشن صورت شخصیت ها که در کناره های تصویر به نمایش در می آیند نیز برای چنین بازی ای بسیار خوب است. میان پرده های از پیش رندر شده هم گل سرسبد بازی است که بدون هرگونه وقفه و یا زمانی برای بارگذاری به اجرا در می آیند. در مجموع با این که گرافیک بازی قدم رو به جلوی مهمی بر نداشته اما بازهم خوب و قابل قبول است. این موضوع در مورد صداگذاری ها و بیان دیالوگ ها نیز صدق می کند. البته حقیقتا انتخاب موسیقی بازی چنگی به دل نمی زند.

در انتها باید گفت که این بازی می تواند قدم مهمی برای آینده ی سری بازی های درایور باشد. فقط باید امیدوار بود که سازنده ها این روند را ادامه دهند و دوباره فیل شان یاد GTA نکند. ای کاش که واقع گرایی هم بازگردد و در آینده شاهد قابلیت Shift نباشیم.

هرگونه کپی برداری از این مطلب حتی با ذکر نام منبع ممنوع میباشد .
Game Depot Gruop

یک دیدگاه درباره "فقط درایور"

دیدگاه شما





نقد و بررسی ها
مقالات
نقد و بررسی
پیش نمایش
آمار بازدیدکنندگان
صفحه اصلی | درباره ما | آرشیو اخبار | ارتباط با ما
طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط پرنسا